تکنولوژی لیزر معمولا به عنوان یک فرآیند گرمایی در صنایع فلزی استفاده دارد. لیزر توان برش و ذوب بسیاری از مواد را در ضخامت های متفاوت با دقت بسیار بالا را داراست. گاز ها نقش بسیار مهمی در فرآیند لیزر دارند. گاز ها به عنوان ماده ی کمکی، در نقاط مختلفی از فرآیند لیزر استفاده می شوند. بخاطر استفاده متداول مخلوط های گازی در سیستم های لیزر، این مخلوط ها به عنوان جزیی از سیستم های جوش و برش لیزری در نظر گرفته می شوند. کیفیت و نوع مخلوط گازی نقش اصلی را در برش و جوش لیزری دارد. کاربری گاز ها در تکنولوژی لیزر را می توان به دو بخش تقسیم کرد: گاز های تشدید کننده و گاز های یاری گر. اگر از لیزر کربن دی اکسید استفاده شود، گاز کربن دی اکسید نقش تشدید گر را خواهد داشت. این گاز در سیستم لیزری باید در محفظه ی تشدید

پایین ترین حد انفجار یا LEL، پایین ترین غلظت از ماده اشتعال زا مانند گاز،فوم یا بخارات مواد سوختی برای شروع آتش در حضور یک منبع اشتعال مانند گرما یا شعله را می گویند. سازمان OSHA آمریکا راهنمای محدوده ی ایمن برای حضور مواد اشتعال پذیر در هوا را ارائه داده تا ذخیره سازی این مواد به طور ایمن صورت پذیرد و از عدم ایجاد مخاطره برای آن ها اطمینان حاصل گردد. پایین ترین حد انفجار را با نام پایین ترین حد اشتعال پذیری نیز شناخته می شود. هنگامی که گاز یا بخارات مایعات اشتعال زا با هوا ترکیب شده( به میزان مناسب برای شروع آتش)، با اضافه شدن گرما یا یک منبع اشتعال به محل، می توان وقوع انفجار یا شروع آتش سوزی را پیش بینی نمود. در یک محدودی مشخص از غلظت گاز یا بخارات اشتعال زا احتمال وقوع انفجار یا آتش سوزی وجود دارد و پایین تر

گاز های خنثی و واکنش پذیردر جوشکاری: گاز های خنثی و واکنش پذیر هر دو در جوشکاری مورد استفاده قرا می گیرند. گاز های خنثی مانند هلیوم و آرگون و گاز های واکنش پذیر مانند کربن دی اکسید، اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن. در جوشکاری معمولا یک گاز خنثی با یک یا دو گاز واکنش پذیر با غلظت های بسیار پایین ترکیب می شود. گاز خنثی جوشکاری را کنترل و از جوش در برابر سایر عناصر مزاحم و ایجاد واکنش های شیمیایی ناخواسته محافظت می کند. گاز های واکنش پذیر تغییرات کوچکی مانند افزایش دما یا تغییر جزیی ساختار فلز را صورت می دهند. در کل درک تفاوت گاز های خنثی و واکنش پذیر بسیار حایز اهمیت است. دلیل استفاده از گاز در فرآیند جوشکاری چیست؟ به چهار دلیل اساسی از گاز ها در جوشکاری استفاده می شود: در فرآیند جوشکاری گاز تولید می شود ولی گاز های مورد استفاده برای

بسیاری از غواصان تصور می کنند که سیلندر های غواصی با اکسیژن خالص پر می شوند. در حقیقت بیشتر غواصان از هوای طبیعی یا خشک برای تنفس زیر آب استفاده می کنند. گاز ها و مخلوط های گازی دیگری نیز می توانند در غواصی مورد استفاده قرار گیرند. می خواهیم نگاهی به این مخلوط ها و گاز ها و موارد استفاده آن ها داشته باشیم. هوا: همانطور که اشاره کردیم هوا بیشترین مصرف را در سیلندر های غواصی دارد. این مخلوط معمولا از حدود 21 درصد اکسیژن و 79 درصد نیتروژن تشکیل شده است. اصلی ترین دلیل استفاده از هوا در غواصی ارزان بودن و دردسترس بودن این مخلوط است. با این وجود حضور نیتروژن در این مخلوط سبب سرگیجه و بی حالی نیتروژنی می شود که به همین دلیل عمق ایمن برای استفاده از هوا 40 متر می باشد. اگر شما با سیلندر هوا بیشتر از 54 متر در

آرگون از واژه‌ای یونانی به معنی تنبل یا غیرفعال گرفته شده‌است. دلیل این نام‌گذاری، بی‌اثر بودن آرگون و عدم فعالیت شیمیایی آن است. هنری کاوندیش در سال ۱۷۸۵ احتمال وجود آرگون در هوا را گزارش کرد؛ ولی برای نخستین بار، جان استرات و ویلیام رمزی در ۱۸۹۴ توانستند آرگون را از هوا جداسازی کنند. آرگون ۰٫۹۳۴٪ حجمی و ۱٫۲۸۸٪ جرمی اتمسفر زمین را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل در صنعت، هوا ماده اولیه برای تهیه آرگون خالص است. آرگون معمولاً به روش تقطیر جزء به جزء، جداسازی می‌شود. از این روش برای جداسازی سایر گازهای موجود در هوا مانند نیتروژن، اکسیژن، نئون، کریپتون و زنون نیز استفاده می‌کنند. آرگون سه ایزوتوپ پایدار دارد که از میان آن‌ها، آرگون-۴۰ (با فراوانی نسبی ۹۹٫۶٪) فراوان‌ترین ایزوتوپ است. یشتر این حجم آرگون، آرگون-۴۰ است که از واپاشی پتاسیم-۴۰ در جو بر اثر پرتوهای کیهانی تولید شده‌است. در جهان، آرگون-۳۶ بسیار فراوان‌تر از آرگون-۴۰ است؛ زیرا از محصولات سنتز هسته‌ای ستاره‌ای می‌باشد.